Na de wedstrijd van verleden week lag er een aardige puzzel klaar voor de technische staf. Daardoor was het meerderheid eerste jaar Cubs team op diverse posities aangepast. Bij het zien van de tegenstander van vandaag was al tijdens de warming up duidelijk dat het fysiek niet gewonnen kon worden. Hoop werd gevestigd op de aanwezige snelheid in het team. Helaas kwam dat er vandaag niet uit. Deze kracht kon niet worden gebruikt wat jammer was want RRC kon daardoor ook niet uitbreken.

Deze niet gewonnen wedstrijd moet dan maar gezien worden als ervaring opdoen. Experiment met positie wisselingen pakte gewoon niet goed uit. Te weinig ondersteuning in de rucks en te langzaam in de lijn met teveel knocks on tegen. Wellicht was dit ook het gevolg van onwennigheid door de positie wijzigingen.

Gaf iedereen in het team zich dan zo maar gewonnen? Nee zeker niet. Maar de vijf of zes die er wel tot de laatste minuut voor gingen konden te weinig uithalen. Daarvoor was Bekaro ook fysiek te sterk. De enige dame in het team vocht wederom met gevaar voor eigen ledematen als een tijgerin. En zo liepen er nog een aantal RRC mannetjes bij. Maar als er in de eerste fase in balbezit bij de tegenstander al teveel een stap naar achteren of zelfs opzij (!) doen en Bekaro daarna netjes de lijn uitspeelt dan staat er continue een overtal.

In de eerste en de laatste minuten van de wedstrijd kwam het sportieve gif wel wat naar boven. Daarin werd ook duidelijk dat als iedereen niet opgeeft er wat te halen kan zijn. Zijn er een aantal niet bij en/of geven het tijdens de wedstrijd op dan gaan we met dit RRC Cubs2 team in deze hogere poule indeling een moeizame periode tegemoet. Wat bijzonder jammer zou zijn voor de goedwillende. Die werken naar kunnen maar kunnen het niet alleen.

Het devies derhalve, werk voor je maatje in het veld. Geef niet op. Nooit. Beter staand sterven dan knielend leven. Op de trainingen zie ik mooiere dingen dan in de wedstrijden en die zijn toch echt bedoeld om het dan te laten zien. Gezelligheid is leuk maar nog leuker met wat resultaat. Al is het die ene tegen try. Rugby is per definitie een team maar ook ervaringssport en dat er in dit team een aantal lopen met minder ervaring hoeft geen probleem te zijn mits de werklust gecombineerd met sportieve gif en het houden van positie (met spiegeling zoals de tegenstander staat) minimaal aanwezig is/zijn.

Op voorhand waren Bekaro en HRC in de poule ingeschat als de zwaarste klussen. Dat is gebleken, maar nu ook achter ons. Dus wederom met positieve houding naar de komende trainingen (die door een aantal van dit team helaas minder worden bezocht terwijl het draaien van uren zo belangrijk is) en op naar de volgende clash.

Wel dank aan het kunstgrasveld dat de wedstrijd überhaupt gespeeld kon worden en ook veel dank aan de verder goed leidende ref. Zonder deze twee feiten zou het of op delen van het grasveld waterpolo zijn geworden of ontaard zijn. De enige wat onbedoelde en onbesuisde actie werd door de ref van de dag gelijk goed afgehandeld en dat is zeker een compliment waard. Ook dat de RRC Cubs spelers onderling elkaar in de toon hielden en elkaar wel kritisch benaderden maar niet afvielen. Dat was op zich al een overwinning.

Rugby ouder(e)

RRC Cubs 1 boekte een prima overwinning (5-39) in en tegen Hilversum en staan nu fier bovenaan de ranglijst.
Foto’s Danielle: RC Hilversum – RRC Cubs1

Nieuwe rondes nieuwe kansen. De team verdeling was weer gemaakt. Twee RRC Cubs teams zijn begonnen aan de tweede competitie fase. Het hoofdzakelijk tweede jaars Cubs team was in dezelfde poule gebleven en won overtuigend van Gouda. Ik heb deze wedstrijd niet gezien maar de score was overtuigend in het voordeel van de RRC Cubs. Dus zal wel goed zijn gegaan.

De hoofdzakelijk eerste jaars Cubs waren gepromoveerd en kregen gelijk, vanuit de hogere poule indeling, te maken met HRC Cubs 2 die door de bredere selectie duidelijk een stapje hoger zaten. Het was eenzijdig qua score verloop en niets was af te dwingen op deze niet gewonnen wedstrijd door RRC. Het weer was goed, ref uitstekend, meegereisde supporters hadden er zin in, maar behalve een verassende actie van de scrum half, heeft RRC de try line van HRC niet gezien.

Onder druk in de lijn de derde en/of vierde pass verzorgen liep wederom niet. Het tackelen is bij te veel spelers nog steeds lastig. Tel daarbij op dat de verdedigingslinie mede door een tijdens de wedstrijd opgelopen blessure (waar geen wissel voor was) teveel moest belopen en voilà, het recept voor een minder resultaat is daar.

Wat bewonderingswaardig is, was het feit dat er ondanks de uitzichtloze score er niet werd opgegeven. Er werd gerugbyd en er werd geknokt. De RRC Cubs bleven gemotiveerd om voor die ene tegen try te gaan. Helaas zonder resultaat. Het gaat er nu om, om weer op te richten voor de volgende wedstrijd. HRC was duidelijk te sterk. Vraag is hoe het zit met de andere teams van de poule. Hebben we gelijk de zwaarste tegenstander al gehad of lopen er meer van dit kaliber in de rondte. Deze vraag zal de komende periode worden beantwoord.

Trouwens de veelbesproken regel dat bij winst onze cubs mannen en vrouwen het dan hebben gedaan en dat bij verlies de coach het heeft gedaan, wil ik in deze wedstrijd even terzijde schuiven. Want zoals onze mannen en dames positief bleven was onze coach van de dag Ferry dit ook. Dat was al een opgave op zich om te blijven doen. Jammer genoeg hoefde hij alleen de RRC verdedigende helft van het veld te belopen.

Rugby ouder(e)

Foto’s Danielle: RRC Cubs1 – RFC Gouda

Omdat er verleden week door blessures en vakantie geen compleet Cubs team op de been kon worden gebracht werd deze zaterdag de laatste wedstrijd van de pre-season poule indelingscyclus afgewerkt. Wat de uitkomst ook zou zijn van de wedstrijd, verschil in de toekomstige competitie indeling zou het niet veel meer uitmaken. Het ging dus om de overwinning van de dag.

Maar ook om er überhaupt te komen door de afsluiting van de A20 rijksweg. Kruip door sluip door langs de paprika kassen in het Westland. Iedereen was redelijk op tijd alhoewel de stropdas bij een aantal of in een knoop zat die alleen met vereende krachten te ontwarren was of ze hadden hem helemaal niet om. Een stropdasknoopcursus (leuk woord voor scrabble) zou geen overbodige luxe zijn.

Het meerderheid tweedejaarsteam had wat aanvullingen vanuit het meerderheid eerstejaarsteam. Een mooie mix tot gevolg. De Cubs mannen en vrouw hadden er zichtbaar zin in. De meegereisde supporters ook. Ook de supporters van de Hookers waren meer dan gezellig, sportief en gastvrij. Zelfs de voorzitter van de Hookers was de hele wedstrijd aandachtig toeschouwer. Mooi om te zien.

Stipt om 12.00 uur werd er begonnen. De ref van de dag was een bekend gezicht die prima leiding gaf. Een zeer sportieve en leuke wedstrijd ontsponde zich. De Hookers probeerden zeker in hun spel te komen maar de RRC Cubs speelden als collectief met sterk verdedigend werk en snel lijnspel. Ze waren vandaag gewoon een maatje te groot voor de Hookers. Veel tries voor RRC en eentje tegen. Die trouwens door zowel de RRC meegereisde supporters als die van de Hookers uitbundig gevierd werd.

Als we toch ook wat kritisch mogen blijven…., bij RRC kon het meelopen beter en kan er sneller worden bijgesloten. Maar vandaag ging het over het algemeen scherper en beter dan wat onze Cubs helden eerder in de wedstrijden hebben laten zien.

Nu de competitie indeling afwachten. Met naar we hopen een leuke poule indeling. De lijn van vandaag doortrekken is het devies want met enige regelmaat was het vandaag echt genieten langs de lijn.

Dinsdag weer lekker trainen en op naar de competitie indeling.

Rugby ouder(e)

Foto’s Danielle: RC The Hookers – RRC Cubs 1