Mede door het er goed bijliggende kunstgrasveld en een tegenstander van de dag die ook graag wilde spelen, werd er in deze verder rugby loze week door een beetje kou en een beetje sneeuw (waar ging het over) gelukkig afgekickt op de herentijd van 12.30u. 

Deze tijd beviel prima, zo bleek, want iedereen kwam uitgeslapen en fris aan de start. Zelfs bij de oudere harde kern van toeschouwers geen wallen onder de ogen gezien. Iedereen leek opeens jaren jonger. Of dat mede de oorzaak was dat iedereen lekker dicht langs de lijn en in de dug out bij elkaar zat, is vooralsnog onduidelijk maar koud was het opeens niet meer.

De koploper HRC van de poule was in volle sterkte naar RRC afgereisd, met uitzondering van Sjef (de scrum half van dit team) die langdurig geblesseerd is. Vanuit RRC veel sterkte kerel. 

Het meerderheid eerste jaar RRC Cubs team had helaas met wat blessures en afzeggingen te maken maar omdat het andere RRC Cubs team was afgezegd kon er wat worden aangevuld zodat er zelfs wissels waren. Een en al luxe derhalve.

Het werd zonder meer een erg leuke en sportieve wedstrijd die uitmuntend door de ref van de dag werd geleid. De scooter van de ref had dus na de wedstrijd geen lekke banden. De in het nadeel van RRC uitgevallen eindstand deed daar verder niets van af. 

Integendeel, de RRC Cubs kwamen met een glimlach van het veld omdat ze wisten dat ze alles hadden gegeven, inzet en karakter hebben getoond en bij vlagen zeer goed spel hebben laten zien. Ze zíjn ook altijd voor de try gegaan en hebben het HRC lastig gemaakt. Heel lastig. Het was voor HRC geen walk in het Zuiderpark. De tegen tries bij HRC zijn in deze wedstrijd welhaast verdubbeld. HRC was echter als collectief beter. Twee steals en twee onoplettendheden maakten het verschil in de wedstrijd.

De bij velen onbekende schrijver van de verslagen dit seizoen 🙂  is daarom meer dan tevreden snel naar huis gereden. Wel met tijdstress, want door de latere aanvangstijd was er minder tijd om dit verslag tijdig op de dag zelf aan te leveren. Het vorderen van de leeftijd tast namelijk het geheugen wat aan en dit gekoppeld aan het vasthouden van het euforische momentum, helaas feiten die het schrijven van een verslag een dag later aanzienlijk moeilijker maakt.

Tot dinsdag.

Een rugby ouder(e)

Koud maar op een zonovergoten veld in Middelburg speelden onze RRC Cubs een pittige pot tegen RC Oemoemenoe.

Van te voren wisten de jongens gezien de competitie-uitslagen en ervaringen van eerdere battles dat hier werk verzet diende te worden. Als ik kijk naar hoe onze jongens (and girl) samenwerkten en probeerden deze geduchte tegenstander te verslaan mogen we trots zijn op de vechtlust van ons team.

Een verloren match qua cijfers (27 tegen 44) maar wat hebben we als toeschouwers genoten van deze sportieve wedstrijd. De emoties liepen hoog op in het publiek maar we hadden te maken met een vriendelijke en gastvrije achterban van de Zeeuwse rugbyclub.

Ik denk dat we deze wedstrijd juist kunnen gebruiken om lering uit te trekken om zo het niveau te liften. Sneller oplopen, positiespel, gerichter passen ,tackles, enz. Dat zijn de skills waar ongetwijfeld op getraind  zal gaan worden. Uiteraard graag een beetje snel want ondanks dat wij naar een prachtige spannende wedstrijd hebben gekeken willen we volgende keer ons mannetje staan en dan hopelijk tekenen voor de winst.

Verloren maar tot het einde gestreden mag ik zeggen dat ik trots ben op wat dit team vandaag neergezet heeft.

Een TROTSE rugbymoeder

Op deze koude edoch schitterende zaterdag ochtend werd aangetreden tegen RC Tovaal. Op voorhand een wedstrijd die de strijdvaardige hoofdzakelijk eerste jaar RRC Cubs graag wilde winnen. De warming up en de mind set was prima bij de Cubs mannen en de twee sterke dames. Het sportieve gif was aanwezig. De toeschouwers waren er ook helemaal klaar voor en er werd hartstochtelijk meegeleefd gedurende de wedstrijd. 

De eerste helft liep redelijk gelijk op. RRC scoorde tries maar helaas voor RRC de tegenstander ook. De tweede helft werden verdedigende foutjes afgestraft. Dus de winst werd niet behaald. Maar hartverwarmend was de inzet en het spel bij vlagen prima. 

Jammer was om te constateren dat niet de kwaliteit van deze tegenstander uit Goes de doorslag gaf, maar dat eigen beslissingen de tegenstander in het zadel hielp. Onnodig. Een losse bal kicken kan, maar helpt vaker niet dan wel. Tackelen blijft bij een paar toch ook nog wat lastig. Enne….de lijn mag echt naar voren lopen. 

Tegelijkertijd werd het gecompenseerd door inzet. De cubs bleven gaan om tries te maken. Dat dan vanuit off site RRC onreglementair werd afgestopt en dat een voor Tovaal gegeven try geen try was werd als voldongen feit zonder klagen door RRC aangenomen. 

Derhalve werd het strijdtoneel met opgeheven hoofd verlaten. Moreel een opsteker. Er is gebuffeld en geknokt. Dus trots op dit Cubs team naar huis. 

Wel eerst nog even langs de beroemde Hillibilly vleesarchitect (in de volksmond ook wel slager B. Tol & Zn, Hillegersberg, maar dat dekt de lading niet op basis van de kwaiteit), zodat de inwendige mens (door de meegenomen culinaire hoogte puntjes, beter bekend als de saucijzenbroodjes en het wereldberoemde gehaktbrood), de opperbeste stemming door het tonen van karakter van onze cubs, feestelijk thuis werd voortgezet. 

Tot dinsdag.

Rugby ouder(e)