We reisden vandaag af naar west-Friesland: Alkmaar om het op te nemen tegen de Foeste Moiden. We wisten dat dit niet makkelijk ging worden, deze Moiden zijn groot, sterk en de weersvoorspellingen logen er niet om.
De tegendruk in de eerste helft was hoog, dit resulteerde dan ook in veel spel op onze helft en twee tries tegen, vrij vlot achter elkaar. Maar we pakten door en ook wij wisten twee keer een try te scoren. De eerste helft werd afgesloten met een try tegen en het gevoel dat we erg aan elkaar gewaagd waren.
Koppies omhoog en vol goede moed begonnen we aan de tweede helft, het weer bleef bar en boos, het veld zag er inmiddels uit als een zwembad, maar deze keer hadden we de wind in de rug. Er werd hard gestreden en beide teams hadden zichtbaar last van de regen, de gladde bal en de wind.
Na in totaal 4 tries van onze kant voelden we ons sterker dan storm Dennis, 3 conversies raak, een topprestatie met zoveel wind! We staan voor, nu vasthouden!
Op 5 minuten voor het einde kwam het nog tot een scrum in de buurt van onze tryline en daar maakten de Foeste Moiden gebruik van, hieruit volgde hun winnende try.
Trots op ons team, want we verzopen in bijna iedere ruck, maar wisten toch zeker het hoofd boven water te houden.
Eindstand: 27-26
WOTM: Charlotte voor een miljoen heerlijke tackels
Wedstrijdverslag: Wies
Volgende wedstrijd: 23-02 thuis tegen RUS Dames 2, kick-off 13.30
de Old Boys hebben ons allen geholpen in de strijd tegen de
vuiligheid. Zij hebben gezamenlijk een zogenaamde vloerboenmachine aan
de club gedoneerd! Deze kan worden gebruik om (nu en in het nieuwe
clubhuis/kleedkamers) de vloeren makkelijker schoon te maken. Hier zijn wij
heel erg dankbaar voor! Het beheer van de machine ligt bij Olaf, onze
beheerder. Als je hem tijdens je schoonmaakweek wilt gebruiken, ga er
alsjeblieft zuinig mee om! We zijn erg trots en blij dat de schoonmaaktaken zo
goed door de teams/betrokkenen worden opgepakt. Daarvoor ook bedankt! Als we
dit met elkaar kunnen volhouden, belooft dat veel goeds voor de toekomst!
Uit
tegen de koploper van de poule. Beetje: Tilburg uit, altijd lastig. Met een redelijke
intacte selectie werd vol met goede moed afgereisd. Wel met de wat langzamere
en hoger op de bandjes staande voiture, want de laatste paar honderd meter over
de hobbeldebobbel weg naar het rugby veld, laat de lager op het chassis staande
autootjes de hele onderkant slijpen. Dus iets later dan normaal, wat tot
verassing van schrijver dezes, mensen zich liet afvragen waar ik was, toch
tijdig aangekomen. Achteraf begreep ik dat het niemand iets interesseerde dat
ik er was, maar dat de speler er was. Was toch een dompertje zal ik maar
zeggen. Je leert je vrienden wel kennen. De ontvangst in het clubhuis was
verder uitermate plezierig en vriendelijk. Brabantse gastvrijheid.
De
trainingen van de Cubs waren redelijk goed bezocht in afgelopen weken, (met regelmatige
trainingspartijtjes tegen de junioren, dank daarvoor aan de junioren), en dat
was te zien. Niemand verzaakte vandaag. Er werd geknokt tot en met de laatste
minuut. Dus vooral blijven komen naar de trainingen ook al is het pestpokken
weer. En de ouders ook, want regelmatig zat ik slechts alleen samen met twee
andere hard core vaders langs het trainingsveld ons af te vragen waar de ouders
zijn die dan wel op een mooie zomeravond acte de préséance geven. In ieder
geval voor de spelers deze training aanwezigheid lijn bij de trainingen tot
achter de finish volhouden. Het is karakter en de wil om jezelf te verbeteren
om te komen al is het koud, donker en regenachtig.
Er
waren tevens door de technische staf wat strategische omzettingen in het team
doorgevoerd, die ook nog eens goed uitpakten. De rucks stonden vandaag ook
stabieler. Tackles waren harder. Veelvuldig vanuit de scrum en rucks snel
balspel gezien. Door de sterke en snelle verdediging kon er echter bij de derde
/ vierde bal geen break worden geforceerd door RRC.
Langs
de lijn werd echter volop genoten. Scorebord analyse zou een compleet verkeerd
beeld van de wedstrijd geven. Immers, de wedstrijd werd helaas niet winnend
voor de RRC Cubs over de streep getrokken, daarvoor was RC Tilburg dit seizoen
een maatje te groot. Niet voor niets staat dit team bovenaan in de poule. Maar
het is geen schande om niet van een betere tegenstander te kunnen winnen, wel
om zelf op te geven en het hoofd op het hakblok te leggen zonder strijd.
Vandaag
was het echter liever staand sterven dan knielend leven bij de RRC Cubs. Want
wat hebben ze strijd geleverd. Er is vandaag geen een man van de wedstrijd want
dat waren ze allemaal. Superlatieven om de wedstrijd te omschrijven schieten te
kort.
Ben
ik dan de enige die ondanks de niet in het voordeel uitgevallen einduitslag met
een glimlach van oor tot oor terug naar Rotjeknor reed, nee zeker niet. De RRC
Cubs zijn er niet afgekegeld zoals bij de eerdere wedstrijd.
De
wederom in grote getale meegereisde harde kern hadden allemaal hetzelfde gevoel
(en gezicht, dat was wel schrikken af en toe), maar TROTS op onze mannen met
hoofdletters. De try voor RRC en de mooi ingeschoten conversie in de
allerlaatste minuut van deze gladiatoren strijd gaven het gevoel van moreel
overwinnaars. En dat vergoede veel, zo niet alles. Loon naar werken. Af en toe
is sport (h)eerlijk.
Last Sunday we were facing the ladies from Thor at their home pitch, an always tough opponent but lately weakened by a lot of injuries.
We started the match with 12 against 11 players and it started with a bang. In the first few minutes, our opponents made smart use of our lack of organisation and scored two tries in a row. That shook us awake, we started communicating better and kept our defence line closed. After a few turnovers from both sides, we managed to get the Thor ladies out of balance and could finally make use of our overlap to score our first try. This really got the energy up and we managed to score a couple of more tries before half time.
During the break, our coach was positive about the progress we made during the first half and told us to continue using our back line to keep the tries coming. That was the sign for the forwards to step up their game themselves in the attack and scored two tries in a row in the beginning of the second half. By then we really got into our game, but don’t get this wrong. The ladies from Thor, hit by another injury and supported by two of our players, didn’t make it easy and we had to fight for every meter, heavily protect our ball and quickly switch from offence to defence after smart steals of the ball. Both teams managed to break the line a few times to score more tries.
In the last phase of the game, our backs really got going and scored more tries by quick playing, good communication and fast steps trough the defending line. Final score: 25-70, Rotterdames happy.
We wish all the Thor ladies a quick recovery and hope to play against a full squad next time – will be harder for us but feel better on both sides!
WOTM: Mona
Next match: March 9th against Den WaHa Cheetahs, k.o. 13:30h at home
Vandaag
geen officiële wedstrijd voor het meerderheid tweede jaars Cubs team. Dit omdat
BSN uit de competitie is gehaald vanwege een tekort aan spelers om gedurende
het seizoen een volwaardig 15 tal bij elkaar te krijgen. RRC had in de
competitie al tegen BSN gespeeld en ondanks het feit dat het de in deze seizoens
wedstrijd wel om de knikkers ging, (waar RRC de winstpunten mee naar huis kon
nemen), was het een zeer sportieve wedstrijd met opperbeste stemming in en rond
het veld.
Dat
was het vandaag op deze beren koude dag ook. Ik wil namens de vandaag behoorlijk
uitgedunde harde kern daarom ook een petitie gaan opstarten om straalkacheltjes
in de dug outs te laten installeren en om te vragen of de dug outs tegen de
wind in verplaatst kunnen worden. Want met een snijdende wind dwars over het
veld met een gevoelsmatige lijn recht naar het dugout episch centrum van val,
ruk en gevoelsmatige storm winden die via de broekspijpen een weg naar boven
naar de meer verborgen lichaamsdelen zoeken, geeft tot meerdere uren na de
wedstrijd een gender neutraal gevoel. Beetje in het denken van begin maar met
plassen en waar het water uitkomt zit die ergens diep en diep verstopt.
Dus
bestuur doe er jullie voordeel mee zou ik zeggen. Want de natuurlijke selectie
van de die hard harde kern wordt op deze manier wel erg versneld. Van alle kids
waren er vandaag ook maar 4 tot 5 ouders aanwezig. Zonder opa’s, oma’s, tantes,
ooms, neefjes etc. Dat zegt genoeg.
Dan
de vriendschappelijke wedstrijd. De RRC Cubs wisten ook deze mooi winnend af te
sluiten en nul tries tegen. Het was geen tot het bot wedstrijd en of tot het
gaatje. Het was relaxt en op momenten leek het op een soort van old boys wandel
rugby. Dat was bij beiden teams trouwens. Er stond behalve de sportieve eer en
de winst van de dag verder niets op het spel en dat had zijn weerslag op de
wedstrijd mentaliteit. Er werd netjes gespeeld en best ook wat leuke acties
gezien maar geen bloed zweet en tranen verhaal. Eigenlijk was het wat mat
allemaal. Niet erg want lol hebben is ook belangrijk. En dat hadden de mannen
vandaag. Lekker gespeeld, de felheid bij de rucks kregen meer aandacht omdat
BSN dat zeer goed uitvoert, maar meer is er eigenlijk niet over de wedstrijd te
melden.
Met
de sportieve overwinning in de tas snel naar de stoelverwarming in de auto
gegaan. Met de knieën sturend om de handen maar niet van de weldadige warmte
van de stoelzitting af te halen huiswaarts gereden. Dit trainingspartijtje
meenemen voor het zelfvertrouwen, komende trainingen op de rucks scherper
trainen en dan gaan we weer naar de volgende wedstrijd voor het
“eggie”.
