post

Verlies voor Rotterdames – maar niet zonder strijd

Ondanks dat de Rotterdames geveld werden door blessures, corona en gekke virussen, lukte het ons toch om met zestien Rotterdames onze laatste wedstrijd van de eerste fase te starten. De koud en het gebrek aan voorwaartsen deden ons helemaal niets! Klaske, Agathe en Anne liepen gewoon in hun korte broekje (zonder legging) rond. Gezien er bij de Rotterdames toch weinig verschil is tussen de voorwaartsen en de backs, kunnen de backs gemakkelijk als voorwaartsen fungeren. Weten ze ook hoe het voelt om steeds maar te moeten scrummen 😛 Tijdens de warming-up wordt nog even snel gewerkt aan de scrums en de line-outs. Joyce en Nienke spelen vandaag hun eerste wedstrijd. Met hen wordt alles nog even snel doorgenomen. Ondanks dat Q twee maanden geleden is bevallen, staat ze alweer vrolijk en met volle energie op het veld. Klaar om haar eerste wedstrijd na twee seizoenen eruit te zijn te gaan spelen. De mannen van de derde klasse en de Lions komen de dames ook aanmoedigen. Dan fluit de scheidsrechter om 13:00 dat de wedstrijd gaat beginnen. De Rotterdames lopen naar hun plek. Klaar om als echte Rotterdammers te gaan zagen!

Al snel krijgt Groot Mokum een kans om via de zijlijn de verdedigingslijn van de Rotterdames te passeren. Maar daar komt AZ die een harde tackel maakt en een try voorkomt. Helaas fluit de scheidsrechter de wedstrijd stil en geeft aan dat er een wissel moet komen. De fysio van Groot Mokum rent hard het veld op richting AZ. Helaas heeft AZ door de harde tackel ook een snee in haar voorhoofd gekregen à la Harry Potter style, waardoor ze eruit ligt.

Het spel wordt hervat en al gauw maakt Groot Mokum een try. Gelukkig voor ons is de conversie niet raak. Stand 0-5. Met goede moed beginnen we weer met de kick-off. Als bezetenen rennen we achter de bal aan. Het gaat hard tegen hard. We weten de bal te veroveren, maar raken helaas ook de bal kwijt. Ondanks dat onze scrums bestaat uit 50% voorwaartsen en 50% backs, winnen wij onze scrums en lukt het zelfs om Groot Mokum omver te duwen. Bij Groot Mokum vallen ook een aantal geblesseerden. De fysio van Groot Mokum rent steeds het veld op en af om hulp te bieden. Omdat bij de Rotterdames een aantal tijdelijk eruit moesten, kregen we een speler van Groot Mokum. Wij zijn super blij dat ze bij ons speelt, want die willen we echt niet tegenover ons hebben. Wat kan die meid spelen en tackelen! Ondanks onze inzet lukt het Groot Mokum weer om een try te maken. Ook dit keer missen ze de conversie. Stand 0-10. Onze lieve cappie Emma geeft het team een oppepper. Met volle moed pakken we weer de strijd op. Helaas krijgen we toch weer een try tegen. Het lukt Groot Mokum niet om de conversie te maken. Stand 0-15. Nog voordat de tweede helft eindigt wordt Tonia dubbelgevouwen. Daar heb je weer de fysio van Groot Mokum die hard over het veld rent om hulp te bieden. Die heeft onderhand wel meer kilometers gemaakt dan de spelers zelf. Gelukkig zijn Tonia’s wervels flexibel genoeg en is er niets aan de hand met haar rug. Helaas ziet ze wel sterretjes en is de wedstrijd voor haar afgelopen. Niet veel later fluit de scheidsrechter voor het halftime.

Tijdens het halftime geeft cappie Emma en onze coach Bas bemoedigende woorden. De sfeer is positief en iedereen geeft aan het een leuke wedstrijd te vinden. De mandarijntjes en komkommers die door het liefje van Chitra, Mr. Tom, is gepeld en gesneden (ik zal maar niet vertellen hoe dit ging), gaan er goed in. Iedereen krijgt weer energie en kunnen niet wachten om aan de tweede helft te beginnen.

Gelukkig fluit te scheidsrechter en kan de tweede helft beginnen. De Rotterdames beginnen sterk aan de tweede helft. We spelen zelfs vaker op de helft van Groot Mokum. Volgens Emma is het daar veel leuker dan aan onze kant. Hoe nieuwsgierig we ook zijn om hun kant te ontdekken, lijkt Groot Mokum net iets nieuwsgieriger naar onze kant en lukt het hun om weer een try te drukken en een conversie te maken. Stand 0-22. Even later volgt weer een try en conversie voor Groot Mokum. Stand 0-29. Niet getreurd, er kan nog van alles gebeuren. De wedstrijd is pas beslist als de scheidsrechter het heeft beëindigd. Dus hop daar gaan we weer!

De coach van Groot Mokum zegt verbaasd te zijn over de ontwikkeling van de Rotterdames vergeleken met vorig jaar. Hij heeft niet verwacht dat we zo goed zijn geworden. Na heel wat gebeuk en gescrum valt er toch weer een blessure aan onze kant. Een speler van Groot Mokum valt verkeerd op de been van Wies, waardoor haar knie in een verkeerde beweging kwam te liggen. Ze moet er helaas uit. Na één minuut wil ze alweer terug. Gelukkig hebben we onze coach Bas en Mona die de haar tegenhoudt en even streng tegen haar is, want dat is wel nodig. Is Wies net naar een hoekje gestuurd, komt AZ blij aangelopen dat ze weer wil spelen. Want ach ja, een snee die misschien gehecht moet worden, is voor rugby begrippen toch niet zo ernstig… Maar goed, tegen zo’n blij hoofd kan je ook geen nee meer zeggen. Dus AZ weer terug in het veld! Maar goed ook, want die meid maakt binnen tien minuten een try. Heren twee heeft onder daverend gejuich en geklap dit bevestigd. Helaas lukt het ons niet om een conversie te verzilveren. Stand 5-29. Helaas vallen ook Joyce en Nienke vanwege blessures uit. Wat hebben die dames een mooie eerste wedstrijd achter de rug! Omdat wij geen wissels meer hebben, heeft Groot Mokum nog een speler aan uit uitgeleend. Wat een beest is dat ook! Na aantal minuten komt ook Wies terug die als een Gazelle over het veld heen rent. Helaas maakt Groot Mokum nog een try en conversie en is de stand 5-36. AZ maakt het nog even spannend door een try te scoren. Door het uitblijven van een conversie is de stand 10-36. Groot Mokum maakt nog even korte metten met onze blijdschap door snel een try te scoren. Ook voor hen is er geen conversie en blijft de schade beperkt tot 10-41. En dan luidt daar het eindsignaal.

Wat hebben wij gevochten! Wat een geweldige wedstrijd! Op naar de volgende fase, waarbij we hopelijk weer alle strijders op het veld hebben.

post

Ondanks de kou, weer veel geleerd

Zondag speelden de Rotterdames uit in Brabant, tegen de Eindhoven Lions. De winst van vorige week ging helaas gepaard met enkele blessures, voornamelijk bij de voorwaartsen. Dit betekende dat we niet veel dames op de opstelling hadden, maar ook dat speelsters de kans kregen om een geheel nieuwe positie te proberen.

Met goede moed en vele lagen thermokleding begonnen wij met ontvangen van de kick-off. We wisten de Lions te verrassen met snelle passes die eindigden met een eerste try van AZ. Daarna werd het lastiger om door hun verdediging te komen en wisten zij ook door die van ons heen te breken. Desalniettemin hadden we een paar mooie acties waarin ons gameplan goed naar voren kwam. De scrum stond sterk, met twee nieuwe flankers vers van de backs (Tonia & Jasmin) en later ook Chitra op de tweede rij. Kayleigh nam haar taak als lead in de powerpot zeer serieus en kegelde in haar eentje zo meerdere malen een paar meiden omver. Tegen het einde van de eerste helft kon helaas niet meer iedereen spelen en werd de scrum uncontested, met een persoon minder bij ons op het veld.

In de tweede helft bleven we druk leveren in de verdediging, maar het lukte Eindhoven om nog een paar tries te drukken. Uiteindelijk speelden we met 12 tegen 13 en werd de wedstrijd om deze reden vroegtijdig beëindigd. Het was ondanks de blessures een leuke en sportieve pot waarin we veel hebben geleerd.

Eindscore: 30-5

WOTM: Tonia

WOTM tegenstander: Kayleigh

post

Geweldige wedstrijd

Zondagmiddag hebben de Rotterdames heerlijk gespeeld in Nijmegen tegen CL SOP Dames. Het weer was fantastisch en de kickoff was om 14:30u.

De eerst kick wordt genomen door Chitra. De dames zetten gelijk stevig druk. De eerste helft ging erg goed, een paar leuke pick and go’s en goede passes. Binnen 20 minuten maakten de Rotterdames hun eerste try. Daarna werd de lijn werd mooi uitgespeelt naar Anna Zoë, ze rende er lekker doorheen en maakte de tweede try.

Tijdens de wedstrijd maakte Justine mooie offloads en zelfs twee try’s. Uiteindelijk kwam SOP op de tryline van de Rotterdames. Ondanks een heel goede en langdurige verdediging, maakte SOP toch een try.

Bij de start van de tweede helft staan de Rotterdames weer met volle energie op het veld. Beau maakt hele mooie en harde tackels en Maaike trapt geweldige conversies. Met het snelle spel in de lijn, wist Justine met een goede doorbraak een try te maken. Toch kwam SOP sterk terug en heeft met bloed, zweet en tranen ook hun tweede try gedrukt met de eindscore van 10-31.

De moed zit er goed in en we kunnen niet wachten om tegen Eindhoven opnieuw een goed resultaat te realiseren.

WOTM TEGENSTANDER: Anna Zoë

WOTM: Justine

Volgende wedstrijd: Eindhoven – Rotterdames / uit in Eindhoven

Verslag door: Kayleigh

 

 

 

 

 

 

 

post

Rotterdames ‘te licht’ voor Alkmaar

Vol goede moed reisden de Rotterdames met 14 speelsters zondag naar Alkmaar. Daar aangekomen bleek dat de Foeste Moiden maar 12 dames hadden – dus nóg meer moed voor de Rotterdames. We begonnen de wedstrijd met 13 tegen 12 en één wissel aan onze kant.
Helaas viel Klaske, in toch al een baalweekend, snel uit met een enkelblessure. Vrij snel speelden we dus met gelijke nummers.

Op een prachtige grasmat met een heerlijke oktoberzonnetje hebben we een pittige wedstrijd tegen de Foeste Moiden gespeeld. Met hun ijzersterke voorwaartsen en met onze snelle en technisch sterke lijn werd het een try-feest aan beide kanten. Helaas was het try-feest aan hun kant iets groter dan aan onze en wonnen de Foeste Moiden uiteindelijk.

De Rotterdames gaan de komende 3 weken hard werken aan ons spelopbouw zodat we in november sterker uit de startblokken komen (met hopelijk weer wat vitale posities gevuld – zoals een scrum half – en de voorwaartsen die iedere avond vanaf nu naar all-inclusive restaurants gaan). Nu eerst genieten van wat rust voor de nu-al-pijntjes!

WOTM: AZ
WOTM tegenstander: AZ
Wedstrijdverslag: Aag

Foto’s wedstrijd: Claire

post

RRC clubhuis officieel geopend

Onder belangstelling van heel veel (oud) leden en oude bekenden is ons nieuwe clubhuis officieel geopend en omgedoopt tot het “Luke Rumsey Stadium” ter ere en nagedachtenis van onze president. Helaas was het Luke niet meer gegund om deze prachtige dag mee te maken en was het zijn zoon Morgan die namens zijn vader het naambord op het clubhuis mocht onthullen. Uiteraard was dit een emotioneel moment maar respect dat hij dit wilde doen in deze voor de familie en vrienden moeilijke tijd. Hierna werd en geproost op Luke en op de zonnige toekomst van de Rotterdamse Rugby Club en om 16.00 uur werd er nog een oefenwedstrijd gespeeld door onze selectie tegen het Zeeuwse Oemoemenoe ter voorbereiding op het komend seizoen in de ereklasse en deze werd ruim gewonnen door Rotterdam. Het was een mooie zonovergoten dag en een passend begin van het nieuwe seizoen.

Foto’s van deze geslaagde dag vind je hier